۩۞۩ السلام علیک یا ابا عبدالله ۩۞۩

السلام علی الحسین و علی مقطوع الیدین

saeed1366 — Sat, 03 Jan 2009 11:08:18 GMT

السلام علی الحسین و علی مقطوع الیدین

محرم، ماه ايثار و از جان گذشتگی است! ماه عشق و شور و فریاد است! ماه سرافرازی بر فراز نیزه هاست!
ماه آمیختن با خون و آمیختن عشق است.
سلام بر حسین (ع)

عباس قمربنی هاشم

saeed1366 — Sat, 03 Jan 2009 10:50:18 GMT

من زاده علی مرتضایم
من شاهباز ملک لافتایم
فضل و شرف همین بس است برایم
که خادمم به درگه حسینی
والله ان قطعتمو یمینی

خدمتگزار زاده بتولم
من باغبان گلشن رسولم
زفسردگی گلشنش ملولم
دارم دل شکسته و غمینی
والله ان قطعتمو یمینی

سقای تشنگان بی پناهم
دشمن اگر چه گشته خار راهم
من یک تنه حریف این سپاهم

والله ان قطعتمو یمینی

انی احامی ابدا عن دینی

افتاده ام کنار آب لغزان
آیم بر آب و قلب من فروزان
در آب و آتشم چو شمع سوزان
سوزم ز خاطرات آتشینی
والله ان قطعتمو یمینی

یا رب مددکن این فرس برانم
وین اب را به خیمه گه رسانم
دیگر چه غم که بعد از آن نمانم
جانم فدای عشق نازنینی
والله ان قطعتمو یمینی

در خاک و خون دلم از این غمین است
که از عطش لب تو آتشین است
دستم جدا فتاده بر زمین است
در فرق من عمود آهنینی
والله ان قطعتمو یمینی

والله ان قطعتمو یمینی
انی احامی ابدا عن دینی

یا جواد الائمه(ع)

saeed1366 — Sun, 23 Nov 2008 14:29:18 GMT

امانت فاطمه

saeed1366 — Tue, 27 May 2008 07:56:18 GMT

امانت فاطمه

به یادمان مانده است که یک روز، پدری آسمانی رو به امتی سست عنصر فرمود: من می روم اما دو چیز گرانبها از خود به جا می گذارم، قرآن و عترتم.
به یادمان مانده که عترتش یعنی فاطمه اش را میان کوچه ها سیلی زدند و پشت در پهلو شکستند.
به یادمان مانده است مردمی سنگدل گریستن را هم بر او حرام دانستند و به علی گفتند: فاطمه را بگو یا شب گریه کند یا روز.
به یادمان مانده است فاطمه گریزان از مردمی خائن به امانت پدر، زیر آفتاب گرم روی خاکهای بیابان زانو می زد، اشک می ریخت و با خدا راز و نیاز می کرد.
به یادمان مانده است که فاطمه واسطۀ خلقت بود و خدا نخواست شاهد رنجش باشد. پس او را به مهمانی خود خواند.
اما از یادمان رفته است که در این زمانه دل فرزند فاطمه شکسته تر است.
از یادمان رفته است که هر چند فرزند او ما را رها نکرد و در حقمان کوتاهی روا نداشت، ما او را فراموش کردیم و در حقش کوتاهی روا داشتیم.
از یادمان رفته است که او نیز چون مادر، بیابان نشین شده و منتظر است تا ما دست برآریم و آمدنش را از خدا بخواهیم.
به یادمان مانده است مردم آن روز امانت پیامبر را پهلو شکستند اما از یادمان رفته است که ما امانت فاطمه را هر روز نه پهلو که دل می شکنیم و نه سیلی که خنجر می زنیم و نه از دشمنان که از ما گریزان شده.

السلام علیک ایتهاالصدیقه الشهیده

saeed1366 — Mon, 19 May 2008 16:13:18 GMT

رسول خدا (صلّی ‌‌الله‌ عليه‌ وآله):

يا فاطِمَةُ! مَنْ صَلَّى عَلَيْكِ غَفَرَ اللهُ لَهُ وألْحَقَهُ بِي حَيْثُ كُنْتُ مِنَ الْجَنَّةِ

ای فاطمه! هر كه بر تو درود فرستد، خداوند او را ببخشايد و در جايگاهم در بهشت به من ملحق كند

در فراق یاس، مشكى پوشیم

عشق من! پاییز آمد مثل پار باز هم، ما باز ماندیم از بهار

احتراق لاله را دیدیم ما گُل دمید و خون نجوشیدیم ما

باید از فقدان گل، خونجوش بود در فراق یاس، مشكى پوش بود

یاس بوى مهربانى مى‏دهد عطر دوران جوانى مى‏دهد

یاس‎ها یادآور پروانه‏اند یاس‎ها پیغمبران خانه‏اند

یاس ما را رو به پاكى مى‏برد رو به عشقى اشتراكى مى‏برد

یاس در هر جا نوید آشتى‎ست یاس دامان سپید آشتى‎ست

در شبان ما كه شد خورشید؟ یاس بر لبان ما كه مى‏خندید؟ یاس

یاس یك شب را گُل ایوان ماست یاس تنها یك سحر مهمان ماست

بعد روى صبح پرپر مى‏شود راهى شب‎هاى دیگر مى‏شود

یاس مثل عطر پاك نیت است یاس استنشاق معصومیت است

یاس را آیینه‏ها رو كرده‏اند یاس را پیغمبران بو كرده‏اند

یاس بوى حوض كوثر مى‏دهد عطر اخلاق پیمبر مى‏دهد

حضرت زهرا دلش از یاس بود دانه‏هاى اشكش از الماس بود

داغ عطر یاس زهرا زیر ماه مى‏چكانید اشك حیدر را به چاه

عشق محزون على یاس است و بس چشم او یك چشمه الماس است و بس

اشك مى‏ریزد على مانند رود بر تن زهرا، گل یاس كبود

عزیزی

السلام علیک یا فاطمه الزهرا(س)

saeed1366 — Mon, 19 May 2008 15:50:18 GMT

فاطمیه شعر داغ لاله است

فاطمیه قصه‎گوى رنج‎هاست بهترین تفسیرسوز مرتضى است

فاطمیه شعر داغ لاله است قصه زهراى هجده ساله است

فاطمیه آتش‎افروز دل است احتجاجش یك كتاب كامل است

فاطمیه سینه‎چاك دردهاست شاهد نامردى نامردهاست

فاطمیه سوز دل را ساز كرد دفتر داغ على را باز كرد

فاطمیه ماه گل افشردن است فتح باب تازیانه خوردن است

فاطمیه قفل غم را شد كلید چون كه دارد هم شهیده، هم شهید

"میرزا عباس مهدوى‏فرد"

به قدر فهم تو...........

saeed1366 — Tue, 29 Apr 2008 08:55:18 GMT

به قدر فهم تو ...

خداوند بی نهایت است و لامکان و بی زمان، اما به قدر فهم تو کوچک می شود و به قدر نیاز تو فرود می آید و به قدر آرزوی تو گسترده می شود، و به قدر ایمان تو کارگشا می شود، و به قدر نخ پیرزنان دوزنده باریک می شود، و به قدر دل امیدواران گرم می شود...... پدر می شودیتیمان را و مادر. برادر می شود محتاجان برادری را. همسر می شود بی همسر ماندگان را. طفل می شود عقیمان را. امید می شود ناامیدان را. راه می شود راه گم گشتگان را. نور می شود در تاریکی ماندگان را. شمشیر می شود رزمندگان را. عصا می شود پیران را. عشق می شود ..محتاجان به عشق را..

خداوند همه چیز می شود همه کس را. به شرط اعتقاد، به شرط پاکی دل، به شرط طهارت روح، به شرط پرهیز از معامله با ابلیس، بشویید قلب قلب هایتان را از هر احساس ناروا. و مغزهایتان را از هر اندیشۀ خلاف و زبانهایتان را از هر گفتار ناپاک و دست هایتان را از هر آلودگی در بازار... و بپرهیزید از ناجوانمردی ها، ناراستی ها، نامردمی ها! چنین کنید تا ببینید که خداوند، چگونه بر سر سفرۀ شما، با کاسه ای خوراک و تکه ای نان می نشیند و بربند تاب، با کودکانتان تاب می خورد، و در دکان شما کفه های ترازویتان را میزان می کند و در کوچه های خلوت شب با شما آواز می خواند....مگر از زندگی چه می خواهید که در خدایی خدا یافت نمی شود، که به شیطان پناه می برید؟ که در عشق یافت نمی شود که به نفرت پناه می-برید؟ که در سلامت یافت می شود که به خلاف پناه می برید؟ قلبهایتان را از حقارت کینه تهی کنید و با عظمت عشق پر کنید. زیرا که عشق چون عقاب است. بالا می پرد و دور...بی اعتنا به حقیران در روح. کینه چون لاشخور و کر کس است. کوتاه می پرد و سنگین...و جز مردار به هیچ چیز دیگر نمی اندیشد

فاطمه ریحانه رسول

saeed1366 — Sat, 19 Apr 2008 14:50:18 GMT

فاطمه ریحانه رسول

زندگى بانوى بزرگ اسلام با آن كه در جوانى به خزان گراييد، در همان دوران كوتاه، درس هاى فراوانى براى پيروان حضرتش به جا گذاشت. يكى از اين آموزه ها كه سراسر عمر پربركت فاطمه مرضيه (س) يكصدا و همسو آن را فرياد مى كرد، �اهتمام و جديت نسبت به دين� بوده است.
مظلوميت با همه بخش هاى زندگى صديقه طاهره پيوند خورد، به ويژه حوادث دوران پس از رحلت پيامبر اكرم (ص) كه همچو تندبادى بر آن �ياس نبى� وزيد و منجر به شهادت دردناك و غم آور آن �ريحانه رسول� گرديد، اما همين مظلوميت هاى پيوسته نيز همگى يك جهت را نشان مى دهد و آن �سوى دين دارى و پايدارى به پاى دين اصيل� است.

سلام بر کریمه اهل بیت

saeed1366 — Thu, 17 Apr 2008 11:41:18 GMT

بوسه عشق

تا چند اسير دام رنگ و بويى؟ بازيچه چوگان هوس چون گويى

بر درگه معصومه بزن بوسه شوق كانجا به يقين بهشت را مى‏جويى

آفتاب كاشانه

اى روضه قم بهشت، در خانه تست سر جوش خم ولا به پيمانه تست

در جان تو سرچشمه كوثر جارى است تا فاطمه آفتاب كاشانه تست

"عباس مشفق كاشانى"

بانوى بزرگوار

همراه ستاره‏هاى ناكام، سلام اى با تو بهار سبز هنگام، سلام

استاده بر آستان معصوم توايم بانوى بزرگوار اسلام، سلام

بانوى قم

بانوى قم،اى گل كوير دل ما سروى ز سلاله امير دل ما

از پاى فتاده سرابيم، تو باش در غربت عشق، دستگير دل ما

"بهمن صالحى «صالح‏»"

السلام علیک یا فاطمه المعصومه(س)

saeed1366 — Thu, 17 Apr 2008 11:15:18 GMT

فاطمه معصومه عليهاالسلام؛ كريمه اهل بيت

نهالى كه در بوستان امامت برويد و از آب عفاف و نور فضيلت سيراب شود و توان بگيرد و با گذشت زمان، خود به شاخه‏اى پربار و زيبا از «شجره طيبه» دودمان رسول تبديل گردد، اگر «كريمه اهل بيت» نام نگيرد، پس چيست؟

اين دختر فرزانه كه به «فاطمه معصومه» مى‏شناسيمش، در سال 183 هجرى در مدينه ديده به دنيا گشوده و در خانه‏اى كه پدرى چون «امام كاظم» ـ عليه السلام ـ و برادرى چون حضرت رضا عليه‎السلام در آن مى‏زيسته، بزرگ مى‏شود. نام مادرش را «خيزران»، يا «نجمه» يا «اروى» دانسته‏اند، كه كنيزى است لايق و پاك، و چون حضرت رضا را به دنيا مى‏آورد، به «طاهره» ناميده مى‏شود.

سخن از «فاطمه»، دختر موسى بن‏ جعفر است، كه به «حضرت معصومه» شهرت يافته و مدفنش زيارتگاه دل‎هاى شيدا و شيفتگان فضيلت و عفاف است.

سخن از شرافت‏بخش قم و طراوت‏بخش اين شهر كويرى است كه از زلال فيض اين «دختر امام»، همواره خرم و هميشه شاداب است.

فاطمه معصومه، در دامان ايمان و پاكى رشد مى‏كند و در چشمه عفاف و عصمت و علم و حكمت، به طهارت روح و جان مى‏رسد. نسب و تبارش نبوى و فاطمى و علوى است. عبادت و ادب، شاخ و برگ روييده بر اين «سروِ پاكدامنى» است. ويژگي‎هاى روحى و خصايص فردى سبب شده كه با لقب «كريمه اهل بيت» در زبان عالمان و فقيهان شيعه ياد شود. لقبى كه از ميان بانوان اهل بيت، تنها به او اختصاص يافته است. لقب‎هاى ديگرش نيز، هر يك گوياى كمالات والاى اوست؛ از جمله «محدّثه»، «عابده»، «مقدامه» و «معصومه»، كه هم نام‎ها و لقب‎هايش و هم ارزش‎ها و فضايلش، يادآور مادر والاقدرش، عصمت هستى و حبيبه خدا، حضرت زهرا ـ سلام ‏الله ‏عليها ـ است.